Aby korzystać z serwisu zaktualizuj przeglądarkę do nowszej wersji.

x

Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z tego serwisu.
Zmień ustawienia swojej przeglądarki, jeżeli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na dysku Twojego komputera.

x

Logo: Zdrowo rośnij

Trwa wyszukiwanie proszę czekać..

Grupa wiekowa 0-1 rok

Rozwój fizyczny w pierwszym roku życia dziecka

Pierwszy rok w życiu dziecka to okres bardzo szybkiego rozwoju. W ciągu kilkunastu miesięcy zdobywa ono wiele umiejętności, podwaja wagę. Tak intensywny wysiłek wymaga właściwej opieki ze strony rodziców i wsparcia lekarzy. Regularne wizyty kontrolne pozwalają wcześnie wykryć choroby i nieprawidłowości, które mogłyby zaburzyć prawidłowy rozwój malucha.
 
Najważniejsze badanie pod kątem wykrycia wad wrodzonych i chorób ma miejsce w szpitalu, tuż po urodzeniu. Zdrowie dziecka określane jest za pomocą skali Apgar. W ramach testu lekarz ocenia pracę serca, oddychanie, napięcie mięśni, reakcje na odruchy i barwę skóry. Dziecko jest również ważone, ma mierzony obwód głowy, klatki piersiowej, a także ciemienia przedniego. Do badań przesiewowych pobiera się też krew malucha. Następnie monitorowane jest przez rodzinnego pediatrę, a terminy wizyt pokrywają się z kalendarzem szczepień.
 
Umiejętności dziecka w pierwszym roku życia
Właściwy rozwój dziecka przebiega harmonijnie. To znaczy, że zdobywane umiejętności stanowią naturalne przygotowanie dla kolejnych. Umiejętności ruchowe i intelektualne istotne w rozwoju malucha to tak zwane kamienie milowe. Określane są na podstawie tzw. motoryki dużej (np. umiejętność chodzenia), małej (np. sprawność ręki) i interakcji społecznych (w tym reakcji na obecność bliskiej osoby. Szczególnie istotne dla oceny zdrowego wzrostu dziecka są trzy z nich: umiejętność podnoszenia głowy (3 miesiąc), siadania (6 miesiąc), stania (9 miesiąc), chodzenia (pod koniec 12 miesiąca życia).

Jakie są inne sygnały prawidłowego rozwoju dziecka?

  • W 2 miesiącu życia dziecko zaczyna gruchać i próbuje nawiązać kontakt z opiekunem. Uśmiecha się na widok bliskich. Potrafi wodzić wzrokiem za przedmiotami.
  • W 3 miesiącu życia maluch położony na brzuchu powinien utrzymać przez chwilę główkę prosto.
  • W 4 miesiącu życia dziecko już sprawnie unosi głowę, a nawet klatkę piersiową. Jest w stanie trzymać w rączce zabawkę.
  • W 5 miesiącu życia wyciąga ręce po interesujące go rzeczy.
  • W 6 miesiącu życia samodzielnie siedzi. Potrafi też przekładać przedmioty z ręki do ręki i wkładać je do ust. Zaczyna gaworzyć.
  • W 9 miesiącu życia jest w stanie stać prosto, podtrzymując się. Dzięki opanowaniu chwytu pęsetkowego precyzyjnie przekłada przedmioty. Potrafi zrobić „pa-pa”.
  • Po roku dziecko próbuje samodzielnie chodzić. Wkłada klocki do pojemnika i potrafi je z niego wyjąć. Stara się naśladować dorosłych. Potrafi powiedzieć „mama” i „tata”.
Jeżeli dziecko nie osiągnęło w określonym czasie wymienionych etapów nie oznacza to jednoznacznie, że ma problemy z rozwojem. Powinniśmy jednak porozmawiać o tym z lekarzem.


Co może dziwić, ale nie powinno być powodem do obaw?
Każdy rodzic jest niezwykle wrażliwy na punkcie swojej pociechy. I choć nie należy lekceważyć żadnych niepokojących nas objawów, warto wiedzieć, kiedy pozornie „dziwne” zachowania są zupełnie normalne dla malucha w tym wieku.

  • Asymetria ułożeniowa. To sytuacja, w której dziecko układa się tylko na jednej stronie ciała. Do 2 miesiąca życia jest to zjawisko normalne, będące konsekwencją ułożenia dziecka w brzuchu mamy.
  • Drżenia podczas snu. Są objawem niedojrzałości układu nerwowego i mogą się utrzymywać nawet do 2 roku życia. Jeżeli mijają po położeniu ręki części ciała malucha, która drży, nie mamy powodu do obaw.
  • „Objaw zachodzącego słońca”. Chodzi o sytuację, kiedy u patrzącego w dół dziecka źrenice przez chwilę przykryte są dolną powieką, a nad źrenicą widoczny jest rąbek białkówki nieprzykryty górną powieką. Jeśli nie towarzyszą temu inne niepokojące objawy, dziecko jest zdrowe.
  • Opóźniony rozwój mowy. Nawet do 2 roku życia fakt, że dziecko nie mówi, nie jest powodem do zmartwień, pod warunkiem, że mamy pewność, że maluch słyszy i nawiązuje z nami kontakt.
Kiedy koniecznie powinniśmy zgłosić się do lekarza?
Pierwsze kilkanaście miesięcy życia decyduje o dalszym rozwoju naszego malucha. Dlatego koniecznie powinniśmy zgłosić się do lekarza, jeżeli:

  • mięśnie są zbyt wiotkie (dziecko “leje się” przez ręce) lub nadmiernie napięte (maluch wygina się, trudno jest go ubrać),
  • zauważamy asymetrię w ruchach (np. dziecko rusza tylko jedną rączką, lub odgina się stale w jedną stronę),
  • nie możemy nawiązać kontaktu z maluchem,
  • dziecko nie umie skupić wzroku, nie reaguje na światło lub ma zeza,
  • w pierwszym półroczu ma ponad miesięczne opóźnienie w rozwoju w stosunku do rówieśników (dla dzieci starszych granica normy wynosi trzy miesiące).

Waga i wzrost

Zdrowa miesięczna dziewczynka waży od 3,2 do 5 kg, roczna – od 8 do 11,5 kg. Chłopiec – odpowiednio: 4–5,5 kg oraz 8,5–12,5 kg. Przez dwanaście miesięcy maluchy rosną około 20–30 cm. Dziewczynki z 51–58 cm do nawet 97 cm. Chłopcy po pierwszym miesiącu życia powinni mierzyć od 52–60 cm, a po 12 miesiącach od 72 do 82 cm.


Konsultacja: lek. med. Aneta Górska-Kot, ordynator oddziału pediatrii w Szpitalu Dziecięcym im. prof. dr. med. Jana Bogdanowicza w Warszawie

Bądź na bieżąco





Wykład o pielęgnacji noworodka, część 1

Wykład o pielęgnacji noworodka, część 1

Wykład o pielęgnacji noworodka, część 2

Wykład o pielęgnacji noworodka, część 1

Przy wejściu (po przekierowaniu na Medyczną Platformę Edukacyjną - Dla Wszystkich) należy kliknąć "Zaloguj się jako gość".

Patronaty

Polska Federacja Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergię i POChP Medyczna Platforma Edukacyjna Czyżewscy - Kancelaria Adwokacka Rafał Piotr Janiszewski - Kancelaria doradcza Stowarzyszenie Dziennikarze Dla Zdrowia

Partner

Novo Nordisk