Aby korzystać z serwisu zaktualizuj przeglądarkę do nowszej wersji.

x

Używamy plików cookies, aby ułatwić korzystanie z tego serwisu.
Zmień ustawienia swojej przeglądarki, jeżeli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na dysku Twojego komputera.

x

Logo: Zdrowo rośnij

Trwa wyszukiwanie proszę czekać..

Grupa wiekowa 7-10 lat

Gdy dziecko musi nosić okulary

Wady wzroku stabilizują się dopiero około 21 roku życia. Z tego powodu właściwie nigdzie na świecie u młodszych osób nie przeprowadza się laserowej korekcji wad wzroku. Do tego czasu trzeba namówić dziecko na okulary. I pilnować, by je nosiło.

Dziecko rodzi się z niewykształconym w pełni narządem wzroku. Potrzeba mniej więcej roku, by doszło do ukształtowania się połączeń nerwowych i mały człowiek zaczął widzieć ostro, przestrzennie i obuocznie. Kolejnych trzech lat – na utrwalanie mechanizmów współpracy oka z mózgiem.
 
Kiedy możemy zauważyć pierwsze symptomy problemów ze wzrokiem?
To, że wzrok nie rozwija się prawidłowo i dziecko ma problemy z patrzeniem, można zauważyć od pierwszych miesięcy życia. Najczęściej jednak do stwierdzenia wady wzroku dochodzi w okresie przedszkolnym lub na początku szkoły. W tym czasie dobre widzenie determinuje bowiem naukę pisania, czytania i przyswajania innych umiejętności, takich jak łapanie piłki. Im wcześniej wykryjemy wadę i podejmiemy działanie, tym większe mamy szanse na szybkie jej skorygowanie. Ale bez względu na wiek wad wzroku nie wolno lekceważyć.
 
Najczęstsze wady wzroku u dzieci

  • Krótkowzroczność (miopia) – nieostre widzenie przedmiotów położonych dalej.
  • Dalekowzroczność (hipermetropia) – nieostre widzenie tego, co znajduje się bliżej.
  • Astygmatyzm – zamazane, niewyraźne widzenie, problemy z dostrzeganiem drobnych szczegółów zarówno z bliska, jak i z daleka.
  • Zez – odchylenie oka od prawidłowej osi patrzenia, patrzenie nierównoległe (niepokojące dopiero po 3 miesiącu życia, ponieważ noworodkowi oko ma prawo „uciekać”), wada dostrzegana najłatwiej.
  • Niedowidzenie – sytuacja, kiedy jedno oko widzi lepiej od drugiego.
Do ok. 4 roku życia niektóre przypadki nieprawidłowego widzenia można wyleczyć, stosując odpowiednie ćwiczenia oczu – rehabilitację wzroku oraz szkła optyczne. Noszenie okularów przez małe dziecko ma więc na celu nie tylko poprawę widzenia w danym momencie, lecz także (niekiedy) trwałą korektę wady. Brak leczenia szybko wpływa na pogorszenie i tak już niedoskonałego wzroku.
 
Okulary nastolatka nie wyleczą, ale są niezbędne!
W wieku szkolnym okulary już nie wyleczą wady wzroku. Jednak ich nienoszenie może skutkować nie tylko złymi wynikami w nauce i problemami z zachowaniem w szkole, lecz także bólami głowy, oczu, ciągłym zmęczeniem oraz większym ryzykiem urazów. Ponadto niechęć młodego człowieka do okularów może doprowadzić do niedowidzenia. Warto pamiętać, że próba leczenia tego schorzenia po 10 roku życia nie przynosi już pozytywnych efektów.
Okres dynamicznego wzrostu dziecka między 11 a 15 rokiem życia to czas, kiedy wada wzroku może się pogłębiać. Błędem jest mniemanie, że okresowe nienoszenie okularów „ćwiczy” narząd wzroku. W  żaden sposób nie powstrzyma to rozwoju wady, za to pozbawi komfortu widzenia.


Jak przekonać dziecko do okularów?
Nastolatek musi nosić okulary, bowiem tylko one zapewnią mu prawidłowe widzenie. Nieostre wpływa na funkcjonowanie w szkole i w domu. Dziecko w wieku szkolnym doskonale wie, że w okularach widzi lepiej, lecz często nie chce ich nosić, bo przeszkadzają mu np. podczas uprawiania sportu czy też są przedmiotem żartów ze strony rówieśników. Jeśli wada jest niewielka (krótko- lub dalekowzroczność do 1–1,5 dioptrii), dziecko bez większych konsekwencji może zdjąć okulary na lekcji WF. Jednak przy dużej wadzie może to już być niebezpieczne, bo po prostu dziecko niedowidzi.
Trzeba też pamiętać, że okulary muszą nie tylko dobrze korygować wadę wzroku (w zależności od ostrości widzenia i wzrostu dziecka), lecz także być bezpieczne (czyli plastikowe – bardziej odporne na zniszczenie). Co równie ważne – muszą się podobać!
 
Dla kogo soczewki?
Pod pewnymi warunkami u niektórych dzieci już w pierwszych klasach szkoły podstawowej można stosować soczewki kontaktowe – wykonane z nowoczesnych materiałów, elastyczne i gazoprzepuszczalne, najlepiej jednodniowe. Wielkość wady wzroku oraz skala krótko- czy dalekowzroczności nie ma tu znaczenia. Dziecko noszące soczewki musi być jednak na tyle dojrzałe, by rozumieć konieczność utrzymania ich higieny. Musi też radzić sobie z ich zakładaniem, wcale nie tak łatwym nawet dla niektórych dorosłych.
O tym, kiedy można próbować zastąpić okulary soczewkami (niekoniecznie na stałe, ale np. tylko w wyjątkowych sytuacjach), decyduje jednak wyłącznie lekarz okulista. Przeciwwskazaniem do ich noszenia są np. nawracające choroby infekcyjne przedniego odcinka oka, choroby alergiczne, zespół suchego oka oraz nieprzestrzeganie ogólnych zasad higieny.
 

Uwaga!

Do upośledzenia widzenia może dojść na każdym etapie jego kształtowania, dlatego jakiekolwiek podejrzenie nieprawidłowości powinno skłonić do jak najszybszej wizyty u okulisty. Jeśli nic nie budzi naszych obaw, pierwsze okulistyczne badanie wzroku należy przeprowadzić w wieku 3–4 lat.


Konsultacja: dr n. med. Ilona Pawlicka, specjalista chorób oczu, Wojewódzki Szpital Okulistyczny w Krakowie



Bądź na bieżąco





Wykład o pielęgnacji noworodka, część 1

Wykład o pielęgnacji noworodka, część 1

Wykład o pielęgnacji noworodka, część 2

Wykład o pielęgnacji noworodka, część 1

Przy wejściu (po przekierowaniu na Medyczną Platformę Edukacyjną - Dla Wszystkich) należy kliknąć "Zaloguj się jako gość".

Patronaty

Polska Federacja Stowarzyszeń Chorych na Astmę, Alergię i POChP Medyczna Platforma Edukacyjna Czyżewscy - Kancelaria Adwokacka Rafał Piotr Janiszewski - Kancelaria doradcza Stowarzyszenie Dziennikarze Dla Zdrowia

Partner

Novo Nordisk